Einde Predazzo 2014

Het is donderdag avond, op de kamer is iedereen bezig met zijn tassen gereed te maken voor vertrek. Onze fietsweek zit er weer op. Even douchen na de zware fietsdag en zo klaar maken voor het eten in het hotel. Laatste avond eten we kip met gebakken aardappeltjes.

Daniel serveerde het eten op en de mannen werden meteen groen geel. Een bord met klein kippetje en 2 aardappeltjes. Wie geeft dat een fietser te eten. 2 happen slik weg eten. Lachend kwam hij later met schalen vol kip en gebakken aardappels. Lekker. Toetje toe was weer ijs, heerlijk. Na een moeizame start betreft eten in hotel Liz hebben ze het daarna prima opgepakt en kunnen we zeggen dat het daar een topweek was.
In welk hotel mag je zelf geregelde bier, wijn, zoutjes nuttigen en ook nog eens een complete BBQ houden. Kamers waren meer dan top, overdekte garage voor fietsen. Alles erop en eraan.

Het is nu avond en we nuttigen een zelf gekocht biertje of wijntje. Iedereen verzamelt zich in de gemeenschappelijke ruimte waar we iedere avond bijeen kwamen. Stephan heeft een mooi verhaal over hoe de week is verlopen en bedankt natuurlijk ook Robert weer voor zijn bijdrage. Robert zullen we missen als hij eens zou besluiten niet meer mee te gaan. Gelukkig is dat niet aan de orde dus gaan we nog jaren van zijn humor gezelligheid en regelactiviteiten genieten. Daarna komt natuurlijk het moment dat we de troffeeen gaan uitreiken. De fietsvrienden Wormer berg paaltjes met de Manghenpas en Passo di Rolle er op. Op dat moment komt net Daniel met een enorme fles rode trentino wijn, minstens 10ltr. Het was een gift van het hotel aan ons groep. Zij vonden het gaaf dat wij daar vertoefden. Dit was meteen een uitgelezen kans om ook hem te bedanken en Stephan gaf hem als eerste het paaltje. Heel blij was hij er mee en geeft hem een mooi plekje. Daarna kregen de overige mannen het paaltje, voor sommige al de 4e en hopelijk volgen er nog meer. De avond werd verder gebruikt voor gezellig samen zijn en om het bier en wijn op te maken. Daarna taaide iedereen af naar zijn kamer om daar nog even te relaxen en bij te praten. Onze kamer had een topweek en dat smaakt naar meer.

De volgende ochtend gingen we om 7.30 uur ontbijten en namen kort daarna afscheid van een ieder. Om 8 uur rijdt iedereen op weg naar huis. Laat in de avond komen de meesten aan in Wormer e.o. De volgende ochtend hebben we bij Hans C afgesproken om de fietsen en andere zaken op te halen.

Een top week is weer afgesloten, het is jammer maar waar. Wij denken dat iedereen heeft genoten, afgezien maar vooral ook plezier heeft gehad. Het blijft wonderbaarlijk dat 24 mannen dit samen kunnen volbrengen zonder enig gemopper(op de route en hellingen na). Jullie worden daar allen zeer voor bedankt, Robert voor de organisatie ter plaatse en de ondersteuning van ons fietsers. We hebben genoten. De nieuwelingen dit jaar, Edwin Marcel L en Marco, zonder problemen op genomen in de ploeg. Hebben volgens ons een top week gehad. Rob k bedankt voor het feit dat je ons zo lang hebt laten wachten. Ha ha we deden het met plezier en respect. Frank bedankt voor je belangrijke bijdrage weer deze vakantie, samen met je maat Hans vG top gedaan het transport naar Predazzo. Hans C gaaf dat je nog zo goed gefietst hebt na je herstel, het was goed je er weer na jaar afwezigheid bij te hebben. Ook bedankt voor het tbs van je loods in organisatie. Dan hebben we natuurlijk Roland, heerlijk om mee te fietsen en vooral het randgebeuren erom heen is altijd grappig en goed om er bij te hebben. Ook jij bedankt dat we de loods konden gebruiken om de auto's te laden. Gerben (florisimo) heeft een slecht begin gehad. De eerste 2 dagen nog koorts maar daarna voorzichtig gaan fietsen. Ook jij bedankt dat we de kantine weer mochten gebruiken voor de meetings en later de reünie. Die gaat vast weer komen. Simon (kleine Siem) topper, mag natuurlijk niet hoger dan 1500 mtr maar deed dat super. Rijdt volgens mij zijn beste klim jaar. Daarnaast krijgen we natuurlijk weer een super film te zien die hij maakt van de gemaakte opnames tijdens het fietsen. Marcel D eeuwig lachen, komt met de meest verschrikkelijke weer app's aan om te vertellen wat een drama het wordt qua weer gedurende de week. Elke avond lachen. Ook rijdt hij al jaren met 25 achter vloekend omhoog, eens kijken of hij dat voor volgend jaar nog aanpast. Denk van niet, ha ha. Tjerk Rene Jaap, vlugge Japie heeft dit jaar ook zijn andere kant laten zien, heeft zich zeer sociaal opgesteld en met menig rode lantaarn drager opgetrokken de berg op. Mentaal super. Zeer sterk gefietst. Tjerk boekt vooral in begin vooruit gang. Zorgt dat hij snel weg is en trapt bijna zijn fiets in twee om voor te blijven. Steeg op een col boven zichzelf uit door super te finishen. Moraal zit goed. Rene slalomt gewoon zonder dat je het merkt tussen iedereen door de berg op en is in eens boven. Dico, komt steeds meer in zijn element, was op de Pordio zeer sterk. Heeft vooral de eerste 3 dagen laten zien dat hij boven zichzelf ging uitstijgen. Was dit jaar beter dan hij zelf had bedacht. Super gedaan. Walter, maatje Walter. Heeft zijn fietsmomenten uitgezocht, heeft altijd zijn dip in de week. Volgens mij beter gefietst dan andere jaren en moet zichzelf daar veel meer mee belonen. Top geregeld de jassen en shirts. Super logo gemaakt met Siem en vooral de azzurri shirts waren prachtig gemaakt. Theo, the nestor. Maker van ons verslag wat nog komen gaat. Super fietser, mijn fietsmaat. Heerlijk om mee omhoog te gaan voor 3 x 23 km en dan nagenoeg niets te zeggen. Top vent. Wim, pantani Wim. Bereid samen met Michel(kamergenoot) de route minutieus voor. Volgens mij overhoren ze elkaar zodat er geen fouten worden gemaakt in de klim omhoog of de afdaling. Fietser in hart en nieren, en heerlijk om mee over fietsen te praten. En dat geldt eigenlijk ook voor Sjel. Zeer sociale vent. Enorm beest op de bergen. Gelukkig voor ons kan hij niet altijd even goed doseren en dat is in ons voordeel. Lekker om die zeeuw bij ons te hebben.
Stephan, de bedenker van dit alles. Zonder hem geen fietsvakantie. Je kan hem van alles de schuld geven. Te stijl, moet je bij Stephan zijn. Te hoog, moet je bij Stephan zijn. Te veel km ers, moet je bij Stephan zijn. Te veel uren fietsen, moet je ook bij Stephan zijn. Maar het is natuurlijk wel zo dat zonder zijn inzet wij daar niet zijn en niet boven ons zelf kunnen uitstijgen. Hij weet alle toppers die we overwinnen en zoekt een prachtige accommodatie om te verblijven. Dus alle lof voor zijn inzet weer dit jaar en ook al fietst hij alles in D1 en wij in D5 het blijft leuk en hopen dat we het volgend jaar weer mogen meemaken. Steef bedankt voor alles. Dan hebben we er nog 2 die we bijna vergeten. Mijn room mates voor al weer 7 fietsjaren en ik hoop dat er nog meer bij komen. Jeroen, dit jaar op Italiaanse top fiets. Kwam er achter dat het toch niet een lekker bergverzetje was. Heeft toch een onverbiddelijke inzet om boven te komen, het liefst natuurlijk voor jou maar anders er maar net achter. Humor, sterke verhalen en zeer grappige momenten, vooral in de slaapkamer met Marcel L direct naast hem. Wat een geluiden konden die twee samen produceren, en daar hoeven ze niet eens wakker voor te zijn.

Ronnie, mijn slaapmaat, buur en vriend. Heerlijk om weer deze week mee door te brengen. Vooral de evaluaties over de dag, net als jij wilt gaan slapen,  zijn mooie momenten om mee te maken. Daarnaast is er natuurlijk geen wedstrijd element tussen ons, als ik maar achter
je blijf. Ha Ha.

Alle 23 bedankt voor weer een mooi moment in 2014, op naar de dinsdag of tot volgend jaar in de Pyreneeën.

2014 Dag 6 Italy Passo Manghen van beide zijde. 104km 2879hm

Vandaag de laatste dag, iedereen is gespannen. Bij het ontbijt zie je het al en eerder vanmorgen bij je kamer genoten. De benen doen zeer van de hele week en dan krijg je nog even de Manghen pas. Gisteravond is het profiel al eens goed door genomen en vooral de laatste 7km is bere zwaar. Vanaf de startkant Molina zijn de laatste kilometers dik rood 10%. Vanaf de andere zijde ook dik rood maar dan gelukkig iets minder zwaar, 9½%. Ha ha. Deze is wel een stuk langer omdat we terug gaan naar 500mtr, en er ook nog eens een paar stukken in zitten van 2km die ook rood zijn.

Eerst dus lekker ontbijten en daarna even lekker op bed de benen sparen, iedere keer naar 2e verdieping is ook zwaar, gelukkig is daar een lift voor uitgevonden. De bidons met voeding, de gel en repen worden gereed gelegd en de garmin na gelopen. Volgens ons loopt het fietspad van gisteren door tot Molina de start van de klim. Eens kijken of dat ook zo is. Start is om 9 uur.

Iedereen is gereed en we zoeken de start van het fietspad achter het hotel. Weer een hele belevenis. Nu kon iedereen er van genieten. We rijden 16km naar Molina en eenmaal daar was de spanning te snijden. Iedereen als een wilde zijn kleding uit en gaan. Het helpt natuurlijk wel als je snel weg kunt. Iedere 200mtr moet toch weer worden ingehaald door anderen. En bij stijging gaat dat natuurlijk niet vanzelf. De snelheden verschillen niet veel dus het kan lang duren eer je een ander hebt ingehaald. Maar goed, je hebt er 16km de tijd voor. De klim is prachtig, in het begin een vrij brede asfaltweg later werd die steeds smaller tot 2½mtr breed. Veel onoverzichtelijke bochten voor de afdaling straks. Uitkijken dus. Wanneer het echte steile stuk begint word tijdens het fietsen een puntje. De een denkt er al mee bezig te zijn, de ander heeft meer gelet op de km ers en weet wanneer het echt gaat komen. Ik zou zeggen kijk op je garmin en als die aangeeft 11% dan weet je genoeg. Van anderen heb ik vernomen dat uiteindelijk 9% aanvoelt als valsplat omhoog. Dus dat zegt genoeg over hoe het aanvoelt. De vroege starters worden langzaam opgeslokt en het ritme/cadans zit er lekker in. Snelheid blijft gelijk, zo rond de 8km/uur. Je merkt dat de week een aanslag is op de benen. Toch komen we boven op de Manghenpas en worden onthaald door de betere. Eerst lekker koffie en dan bepalen wat te doen. Gaan we naar beneden aan de andere kant of gaan we terug. Ben benieuwd wie wat besluit van de 23 fietsers.


Uiteindelijk gaan er 9 over de berg heen. Robert en co-pilot Dico gaan mee met die groep. Hans C gaat met de mannen mee die terug gaan.

Afdaling naar Borgo is super vet gaaf. Mooie brede weg waar je af en toe behoorlijk kan doorhalen. Michel weet als geen ander hoe je dat doet. Het is 23km dalen eer we op de kruising zijn en besluiten meteen om te draaien voor de klim. Want 3 km op de klim zit een restaurant waar we eventueel zouden kunnen eten. Dan hebben we dat ook maar gehad. Het eten is super, lekkere kip en een zeer grote pan met pasta voor de meesten van ons. Vol geladen met pasta hervatten we de klim naar de top. Kan moeilijk in ritme komen en heb ook het idee dat het lichaam leeg is. Er worden geen groepjes meer gevormd en ieder rijdt voor zich. Afstand onderling gaat nergens over maar toch kan je niet mee met degene die voor je rijdt. Zelfs een halve km snelheid bv 8 of 8,5 is voor de een te langzaam en de ander veel te hard. We rijden het laatste gedeelte in de mist. Je ziet dus wel genoeg om je heen maar kan de top niet zien. Je denkt er al een paar keer te zijn geweest maar elke keer komt er weer een bocht die de plannen in het roet gooit. Uiteindelijk komt natuurlijk iedereen weer voldaan boven. De laatste kilometers waren een hel, 7km gemiddeld weer rond de 10% is nu niet meer leuk. Blij dat we dus boven zijn en rustig kunnen afdalen na de koffie.

Afdaling was zoals gezegd oppassen. Meester daler Theo kwam daar achter door in een korte bocht uit te glijden met de fiets. Snelheid was gelukkig zeer laag, maar impact groot. Theo kon niet verder en ging de bus in. Wij verder en daalden rustig achter Wim aan. Eindelijk beneden konden we onze kleding iets aanpassen en gingen we via het fietspad weer terug. Hele 16km nu met 2% stijging. Op zich ging het wel maar de korte extra klimmen waren niet meer leuk. Het was gedaan, we waren klaar. We willen nu in het hotel zijn en niet meer op de fiets. Na 15 km rijden we rustig Predazzo in en geven elkaar de hand. Mooi geflikt.

Dat wij bij het hotel aankwamen hadden de mannen de aanhanger al helemaal gevuld. Die stond al gereed om de volgende morgen te vertrekken. Super gedaan. Nu alleen de andere fietsen nog in de bus.

2014 Dag 5 Italy Passo Pordoi 79km 1370hm

Vandaag niet de langste maar wel de hoogste klim. Passo di Pordoi. 2239mtr. We vertrekken om 10.30 en rijden bijna 80km. Wij noemen dit een rust dag. Waarom weet ik ook niet, moeten toch bijna 1400 hoogte meters maken.

Eerst lekker ontbijten, iedereen is om 9 uur aanwezig en nu heeft Robert een hele supermarkt leeg getrokken aan lekkere broodjes. We worden extra verwent.

Om 10.30 uur staan we allemaal klaar en rijden in een zeer acceptabele snelheid naar Canazei vanwaar de klim start naar de Pordoi. De klim is 13km met een gemiddelde van ongeveer 7%. De klim is verdeelt in 2 delen. Eerste deel is tot de splitsing waar je kiest voor de Pordio of naar de Sella. Iets voor de splitsing komen we wel door een dorpje heen met een redelijk stijl stuk erin. 11%. Er vormen hier en daar wat groepjes, wel zo lekker om een ander te motiveren door te gaan. Het leuke is natuurlijk om te proberen een ander groepje in te halen. Voor ons groepje rijden Dico en Marcel D. Uiteraard wilden we die pakken, helaas niet gelukt. Boven op de Pordio staat een monument van Fausto Coppi, aantal jaren terug zijn een aantal van ons daar al eens geweest. Voor de nieuwe onder ons is dit toch een foto moment.

Eenmaal aangekleed gaan we voor de afdaling. Wij hadden pech, er reden 2 bussen voor ons dus konden niet lekker door dalen. Halverwege liet een bus ons passeren en konden we weer aanzetten. Afdaling is goed te doen en heeft mooie bochten die overzichtelijk zijn. Heerlijk rijden. Eenmaal beneden in Canazei rijden we door naar de eerstvolgende plaats om daar wat te drinken. Even later kwam Robert aanrijden met de bus en bleek dat Leeuw een lekke achterband had dus die daalde af in de bus. Jammer.

Heerlijke pizza's gegeten. Wat een heerlijk land toch dat Italië. Op iedere tafel werden verschillende pizza's neer gezet, besprenkeld met peperoncino en uiteraard wat suikers in vorm van cola. Iedereen vermaakte zich prima.

Eenmaal gegeten werd professioneel het achterwiel van Marcel L verwisseld na zijn lekke band. Zodat we snel verder konden. Regen kwam al een beetje naar beneden dus wilde geen tijd verliezen. Bij de eerste de beste rem poging bleek dat de remblokken net niet helemaal op de velg zaten maar ook een stukje op de buitenband. Dat betekende natuurlijk meteen weer lek en de bus in.

De andere vonden nu het fietspad vanaf Canazei. Deze loopt helemaal door naar Predazzo en verder naar Molina. Eens kijken hoe dat gaat ten opzichte van de drukke weg. Het werd een hele belevenis. Fietspad was prachtig mooi, liep gelijk aan de stromende rivier en slingerde van bergwand naar bergwand. Daarnaast ging hij heerlijk naar beneden, dus hier en daar eens klein stukje klimmen maar meeste toch dalen. Iedereen was razend enthousiast, alleen Leeuwtje niet. Jammer. Tussen door had Jaap nog even lek en dat betekende dat de anderen even lekker konden genieten en napraten over dit stuk track. Het zonnetje scheen onder tussen weer dus het was heerlijk hangen zo.

Toen de hele groep weer in Predazzo aankwam reden we zo de garage onder ons hotel in. Super mooie plek voor al onze fietsen, afgesloten en heel veel ruimte om de bike's te onderhouden. Er moest natuurlijk wel weer het een en ander gebeuren om gereed te zijn voor morgen. De topper met de Manghen pas.

Eens kijken hoe iedereen de avond doorkomt en zich voorbereid. Later in de avond bespreking hebben we besloten de ronde niet te rijden met daarin de Redebus. Maar te kiezen om vanuit Predazzo naar de voet van de Manghenpas te rijden en die op en over te gaan. Voor de logistieke organisatie beter te realiseren. Dus op naar de laatste fietsdag.

2014 Dag 4 Italy Passo Di Valles Passo Cereda Passo Di Rolle 123km, 3275hm

Dinsdag, onze 4^e dag.  Vandaag gaan we de langste dag maken, 123km. We beklimmen drie bergen met een lengte van meer dan 20km per stuk. Passo Valles, Cerenda en passo di Rollo. 2 hebben we al op de top gezien maar klimmen nu vanaf de andere zijde.

Eerst weer ontbijten, degene die deze dag mee gaan fietsen verzamelen vroeger dan normaal, 7.30 uur ontbijten en om 8.30 uur verzamelen om te vertrekken.

We gaan via Predazzo meteen klimmen richting de Valles, eerst ongeveer 13km tot de splitsing van de Rolle en dan nog 7km naar de top van de Valles. Juist die laatste heeft 4 zeer zware kilometers. Iedereen komt op zijn tempo boven, machtige klim. Koeien op de weg, alles erop en eraan. De lengte brengt menigeen toch wel in problemen, dus moeten maar zien hoe de overige toppen worden beklomen. Afdaling is 7km en we weten hoe die een beetje loopt. We hebbend deze immers al beklommen. Afdaling ging dan ook super.

Na de 7km afdalen rijden we richting Agordo om daar de klim naar Cereda te nemen. Deze klim is ook weer 24km en loopt heel lekker, gemiddeld zo 7%. De track bestaat uit een eerste top met daarna lichte daling en dan nog even 3km van dik 10%. Op de garmin zagen we nog wel een pukkeltje maar namen aan dat het een tunnel was. Eenmaal daar aangekomen was er geen tunnel maar wel een fikse klim van 17% gemeten. Dat zal wat worden straks als iedereen deze heeft gehad. Mopperen en nog eens mopperen. De 17% werd gevolgt door 3 km van 10% dus eenmaal aangekomen op de top was de vermoeidheid flink aanwezig. Gelukkig nog maar een klim. Marcel L en Edwin kwamen ook nu weer knap boven maar waren helemaal op. Er zat geen energie meer in het lichaam en gingen na het eten in de bus. Eten was voor de meeste prima, je mocht zelf bepalen wat dus Marcel dacht eens een soepje te nemen. Kan weinig aan mislukken. Toen de soep werd opgediend weigerde hij meteen ook maar een hap van dit onsmakelijke gerecht te nemen. Gelukkig konden de anderen hun eten wel waarderen.

De afdaling is prachtig, we beginnen in de regen maar die stopte vrij snel. Ook nu weer 7km dalen voor onze klim naar de Passo di Rolle. Klim van 23km, hele strakke mooie klim van gemiddeld 6,5%. Er wordt iedere km aangegeven hoe lang we nog moeten, kan lekker zijn maar ook irritant. Het is wel een door de lengte van de dag wel een martelgang, we gaan richting de 3200 hoogtemeters en dat is op iets meer dan 120km best wel veel. De energie loopt langzaam uit de lichamen en na dat we halverwege waren en net een dorp doorgingen kwam er een stuk van 11%. Dat was niet afgesproken en kosten enorm veel kracht. De stukken erna waren weer lekker, veel bochten, rustig door klimmen en vooral het laatste gedeelte was heerlijk, namelijk bijna vlak. Met Roland Theo en Marcel kwamen we steeds dichter bij de rest maar net niet tot inhalen. Boven op de Rolle had Robert al koffie etc geregeld en konden we even opwarmen. De afdaling daarna was zeer nat, regen kwam met bakken naar beneden en dat betekend natuurlijk rustig afdalen. Gerben kreeg tijdens afdaling nog even tjing tjing(kramp). Maar eenmaal in Predazzo waren we weer heel voldaan. Het is nu tegen 18 uur en hebben er een hele lange dag opzitten.

Snel douchen en daarna heerlik BBQen. Robert heeft weer een heel circus gebouwd om droog te kunnen BBQen en met medewerking van het hotel konden we ook buiten droog zitten. Heerlijk gegeten, veel spareribs, sate en burgers. Voorzien van salades en zelfgemaakte pittige toestanden. Hele gezellige avond, koffie toe van het hotel en daarna ging toch ieder zijn weg naar de kamer. Even na praten en je lichaam prepareren voor morgen. Hoe doen we dat, dokter Fuentes de Leeuw heeft daar oplossingen voor. Benen rollen met speciaal apparaat om de afvalstoffen uit de beenspieren te verdrijven, jodiumscrub voor de reed en daar na de benen nog even insmeren met muscelrelax. Goed om de benen even te verwennen voor de nacht. Volgorde is wel belangrijk en dat de juiste middelen op de juiste plek komen.

Lekker slapen en morgen om 9 uur ontbijten, fietsen doen we iets later. 

2014 Dag 3 Italy San Pellegrino Di Valles Di Rolle 70km 1928hm

Onze derde dag wordt de eerste echte zware dag. Tenminste er zitten nu zogezegd hufters tussen. Eerst weer lekker ontbijten en om 10 uur gewoon weer vertrekken. Iedereen start en dat is een goed teken.

De groep rijdt volgens Hans C een rustig tempo richting Moena, daar begint de eerste klim naar de Pellegrino. Deze berg gaat naar 1914mtr en heeft in het midden het zwaarste gedeelte. Iedereen rijdt weer zijn eigen tempo en ook nu worden er weer groepjes gevormd, Het midden was inderdaad zwaar, tussen de bochten in was het toch iedere keer dik 10%.  Toch liep de klim hier prima. Mooie brede weg met prachtige vergezichten naar massieve toppen. Ook het weer was weer prima dus alles voor een mooie rit was aanwezig. Eenmaal iedereen boven konden we even lekker zitten aan tafels om wat te nuttigen. Robert had weer van alles geregeld.

De afdaling hierna was flink steil, stukken van 11% zaten er tussen en naar de voet van de Valles was het ongeveer 7km. Afdaling was prachtig met mooie bochten en een lekker lang recht stuk. Hier kon de snelheid wat worden opgevoerd en kon je zien dat het afdalen al weer een stuk beter ging dan gisteren. Afdalen moet je leren en hoe verder in de week hoe makkelijker.

Aan de voet van de Valles worden weer de knie en armstukken uitgedaan, een reepje of gelletje genuttigd en bereid een ieder zich voor op de 8 zware km'ers. Vanaf de start is het 10% en daar komt hij bijna niet meer onder. Bij de start heeft Marco nog het hoogste woord, hij zingt lacht en brult. Gelukkig is dat snel over. Ha Ha. Iedereen trekt zijn eigen strijdplan weer en bedenkt hoe hij deze berg zou kunnen verslaan. Langzaam halen we de snelle starters in en Marcel D heeft net als ieder jaar weer het probleem dat hij met die 25 achter toch echt veel te zwaar rijdt. Ha Ha. Weer een voorbij. Tjerk trekt zijn fiets bijna in 2 om voor te blijven, uiteindelijk komen we hem ook voorbij en is de strijd gebroken. Tjerk valt terug in rangorde. Ha Ha. Frankie die al de hele week pijn in zijn nek heeft van het omkijken hoeft dat niet meer te doen. Ook hem rijden we voorbij. Ha Ha. Theo dacht op dat moment alleen te rijden, 2km achter elkaar rijdt hij gestaagd door en ziet Ron en Hans vG. Dan draait hij zijn hooft om en schrikt, Marcel G zit hem op de hielen. We proberen Ron natuurlijk in te halen alleen gaf hij later al aan dat het natuurlijk nooit zou gebeuren. De top is bereikt. Er wordt een foto gemaakt, super gevoel.  Daarna druppelt  een voor een boven. De mannen hebben het zwaar, leveren een top prestatie. Vooral de mannen die voor het eerst me gaan, zij weten niet wat hun te wachten staat en moeten deze berg dan ook nemen. Edwin Marcel L en Marco, de nieuwkomers doen het super. Maar ook voor Rob moet deze berg een hel zijn geweest. Dico heet de hele Pellegrino over na gedacht of hij de Valles ging fietsen of niet, kwam ook voldaan boven. Toppie. Simon mag natuurlijk maar tot 1500mtr, maar doet dit iedere keer met verve. Hij rijdt voorin mee, wie had dat gedacht.

Boven had Robert een pasta geregeld en die werd door bijna iedereen lekker genuttigd. Daarna even een salsa, foto moment en weer afdalen naar de voet van de Rolle, de laatste klim. Afdaling was weer 8 km waarna we meteen weer gaan klimmen. Een aantal nemen deze aftakking niet en rijden meteen door naar Predazzo, wie dat zijn komt natuurlijk wel in het verslag maar ik weet het nu even niet.

De klim van de Rolle is een mooie door bos lopende klim van met een mooi percentage van 6%. Hij is lekker en Hans C kruipt langzaam van achter naar voren. Samen met Theo volbrengt hij deze mooie berg. Heel kort bij elkaar zitten kleine groepjes. De klim is lekker kort dus boven hoeft niet lang worden gewacht voor het foto moment. De afdaling is prachtig, natuurlijk eerst van de Rollo zelf maar daarna door naar Predazzo. Hij loopt door het bos en komen we langzaam uit langs stuwmeer bergwanden en andere mooie verzichten. Hier wordt natuurlijk niet meer geremd. Volgens Knup is in Predazzo remmen vroeg genoeg.

Niet veel later komt iedereen in Predazzo aan en hebben we weer een top dag beleeft. Iedereen super gedaan en zijn grenzen verlegd. Op naar de top dag van morgen.

2014 Dag 2 Italy Passo Di Lavazè Passo Di Costalunga 73km 1733hm

Vandaag 2 cols, Lavaze en Di Costalunga. Beide 10km lang, maar de lavaze toch wel de zwaarste van de twee.

Eerst lekker ontbijten, deze keer om 8 uur. Om 10uur zouden we een foto moment hebben en daarna vertrekken. Ontbijt was weer prima verzorgd, lekkere spiegeleieren, lekkere cappuccino, voor een ieder wat wils. Daarna gaat toch weer iedereen zijn eigen weg, de een zorgt dat zijn fiets in orde is, de ander gaat rusten op bed met muziek op de oren. Ieder doet lekker wat hij wilt.

10 uur de groepsfoto. Gezellige boel en 10 uur was alleen Michel er nog niet, nu al lekke band! Na foto direct weer op naar Tereso en door naar Cavalese. Daar start de klim naar de Lavaze. Gerben en Hans C zitten bij Robert in de bus en volgen ons. Hans stapt later in en Gerben houdt het vandaag nog voor gezien. Gaat wel beter dus misschien morgen.

We doen de overtollige kleding weer uit en starten door de smalle straatjes van Cavalese. Denk zelf dat we niet helemaal eerlijk zijn begonnen. De klim start met 3 km gem 5% en we kregen 3km met 12% voor de kiezen. Daarna gaat het gestaagd verder omhoog met toch wel serieus klimwerk. Wij dachten later pas de

steile stukken te krijgen maar dat was eigenlijk zo tussen de 7 tot 9%. De laatste 4 km begonnen na de splitsing waar we gisteren uit vandaan kwamen. Dat was het moment om nog even een gelletje weg te stoppen , later zou dat niet meer lukken. De % waren te hoog en er zat niet echt een rust moment in. Iedereen heeft weer een top prestatie geleverd door boven te komen op de Lavaze. Wel kwamen we een mountainbikester tegen die volgens ons daar nog niet kon rijden, of het hield in dat zij een paar van onze mannen voorbij is gestreefd. Wordt nog uitgezocht. Boven stonden de mannen ons op te wachten met drinken en fruit.

Ook hier wordt natuurlijk de sticker op het bord geplakt, deze keer de beurt aan Marcel L. Nieuweling die het ook prima deed deze klim.

Nadat Michel gevonden was begonnen we aan de afdaling naar het dal. Afdaling was wel gaaf maar had ook een stuk gefreesd asfalt. Even uitkijken dus en rustig verder naar Robert die een mooi plekje had voor koffie met taart. Super weer geregeld.

De tweede klim is de Passo di Costalunga. Iets minder zwaar dan de Lavaze maar toch weer 10km omhoog met een gemiddelde van 7½%. Een klein groepje start iets eerder en de andere helft volgt. Eerste 5km is rustig en goed te doen. We komen er achter dat deze km er niet bij hoorden, krijg je gratis. Tellen voor helemaal niets mee maar moet je toch fietsen. Pas in het volgende dorp begint de oorspronkelijke klim. Hij is lekker te doen, hier en daar steil maar over het algemeen lekker.

 Mooie stukken kolossale rotsen afgewisseld met mooie meertjes. Boven op de Costalunga was het verzicht super. Hier haalden we een voor een de fietsers binnen, verschillen waren niet groot en temperatuur super. Ook hier werd de sticker natuurlijk geplakt door een aspirant, dit keer Marco. Stephan tilde hem op zodat Marco bij het bord kon, of dat nou zo verstandig was is de vraag.




Afdaling meer dan geweldig. Mooie bochten met lange stukken afgewisseld. Rustig gedaald en we konden mooi de techniek van het afdalen aanscherpen. De weg terug richting Moena en door naar Predazzo verliep goed, ondanks dat het best wel druk was. Italianen zijn niet echt gesteld op fietsers dus af en toe was het ook even vloeken.

Iedereen weer veilig bij hotel Liz en de hersteldrank werd weer genuttigd. Daarna in de tuin even een biertje, cassis of anders. Lekkere worsten van slager Raa. Super dag.

Nu op naar het avond eten, lasagne. Eens kijken of dat smaakt.

Op naar morgen een topdag, drie cols met een van de hoogste categorie.

2014 Dag 1 Italy Passo Di Pramadiccio 67km 1095hm

Vandaag gaan we om 9 uur ontbijten. Tenminste voor degene die dat redden. Onze kamer met Leeuw Knupp en Ron was al rond 6 uur voor het eerste wakker en na 7 uur waren we niet te houden. Dus rond 8  konden we niet anders dan al te gaan ontbijten. De honger gierde door de maag en dat betekend vullen.

Lekker ontbijtje, goede koffie of anders en beleg was meer dan goed. Het weer ziet er zo op eerste blik ook prima uit en zo rond 9.30 is iedereen met zijn fiets of fietsding bezig. Edwin had zijn fietsbroek al om 7 uur aangedaan en stond dus ook al klaar. De bidons werden gevuld en allerlei gelletjes repen etc bijeen gezocht. Om 10 uur worden steeds meer mannen nerveus, en om iets over half 11 rijden we weg. Helaas wel zonder Gerben, die is nog herstellende van koorts en was niet verstandig om vandaag te gaan fietesen. Verder gaat iedereen eerst richting Tereso.

Mooie sliert Wormer fietsvrienden EO zo door Predazzo, wat later gaan we van de hoofdweg af en nemen we een iets hoger gelegen weg door mooie dorpjes. Net voor we door Tereso heen zijn verzamelen we nog even en doen de armstukken kniestukken en al het overige kledingstuk wat te veel is uit te doen. Niet iedereen is van deze actie op de hoogte, waarom nou alles uit? Dus na 2 km komen er toch een paar achter dat het erg warm is met klimmen.

De klim is eigenlijk best wel fors te noemen voor een eerste klim in de fietsvakantie. 7km met stijging zo rond de 8% en toch ook een paar km met dik 11 op de teller. De nieuwelingen onder ons weten meteen wat van hun verwacht wordt en dat je echt je eigen tempo moet kiezen. Uiteindelijk komen we natuurlijk allemaal, niemand uitgezonderd, boven.

Boven wordt volgens traditie een sticker van de fietsvrienden op het bord geplakt van de Pramadiccio. Ook volgens traditie is dit gedaan door een eerste jaars dus Edwin had vandaag de eer om hem te plakken. De groepsfoto werd genomen door Gerben en kort daarna gaan we lekker tijdje afdalen.

Eenmaal beneden gaat Hans C terug fietsen naar Predazzo hotel Liz, die heeft genoeg prestatie geleverd en moet rustig opbouwen. Verstandig, even 13km terug naar hotel. De groep gaat verder en via een paar flinke afdalingen 17% gaan we nog meer naar beneden om daarna uiteraard weer te kunnen klimmen. Eerst nog heel stuk vals plat en zo opeens gaan we weer omhoog. Klim is eerste km's redelijk tot er een stuk komt van meer dan 15% recht omhoog. Mooi strak stuk asfalt waar we van achteren iedereen konden volgen. Mooi om te zien hoe ieder denkt boven te komen. Ook aan dit stuk komt gelukkig een eind en we vervolgen onze weg door een gebied met hier en daar ook wat onverhard. Het rijden was daar meer dan de moeite waard, prachtig met vlak naast onze fietsen een mega diepte. Niet te dicht bij de rand dus. Theo trok bij onze groep de kar door dit deel en dat was plezierig. Tempo was goed en uiteindelijk komen we ook daar weer boven.

Het was niet te geloven maar op de top was een restaurant, Robert ving ons op en wij konden een heerlijk stuk taart en koffie nuttigen. Top plek vol in de zon. Iedereen vermaakte zich prima.

Na enige tijd maken we ons gereed om weer af te dalen, afdaling was goed te doen. Breede weg hier en daar een mooie haarspeld en er werd ook niet keihard afgedaald maar bedeesd. Prima om te doen. Beneden gekomen rijden we via de hoofdweg weer terug richting Tereso en door naar Predazzo. Tempo was boven de 30 en daar had menig een het toch lastig mee. Uiteindelijk bereiken we het hotel en nemen meteen de hersteldrank. Kort daarna zitten we lekker aan een biertje met bombardino. Proosten op voor iedereen een top dag.