2014 Dag 6 Italy Passo Manghen van beide zijde. 104km 2879hm

Vandaag de laatste dag, iedereen is gespannen. Bij het ontbijt zie je het al en eerder vanmorgen bij je kamer genoten. De benen doen zeer van de hele week en dan krijg je nog even de Manghen pas. Gisteravond is het profiel al eens goed door genomen en vooral de laatste 7km is bere zwaar. Vanaf de startkant Molina zijn de laatste kilometers dik rood 10%. Vanaf de andere zijde ook dik rood maar dan gelukkig iets minder zwaar, 9½%. Ha ha. Deze is wel een stuk langer omdat we terug gaan naar 500mtr, en er ook nog eens een paar stukken in zitten van 2km die ook rood zijn.

Eerst dus lekker ontbijten en daarna even lekker op bed de benen sparen, iedere keer naar 2e verdieping is ook zwaar, gelukkig is daar een lift voor uitgevonden. De bidons met voeding, de gel en repen worden gereed gelegd en de garmin na gelopen. Volgens ons loopt het fietspad van gisteren door tot Molina de start van de klim. Eens kijken of dat ook zo is. Start is om 9 uur.

Iedereen is gereed en we zoeken de start van het fietspad achter het hotel. Weer een hele belevenis. Nu kon iedereen er van genieten. We rijden 16km naar Molina en eenmaal daar was de spanning te snijden. Iedereen als een wilde zijn kleding uit en gaan. Het helpt natuurlijk wel als je snel weg kunt. Iedere 200mtr moet toch weer worden ingehaald door anderen. En bij stijging gaat dat natuurlijk niet vanzelf. De snelheden verschillen niet veel dus het kan lang duren eer je een ander hebt ingehaald. Maar goed, je hebt er 16km de tijd voor. De klim is prachtig, in het begin een vrij brede asfaltweg later werd die steeds smaller tot 2½mtr breed. Veel onoverzichtelijke bochten voor de afdaling straks. Uitkijken dus. Wanneer het echte steile stuk begint word tijdens het fietsen een puntje. De een denkt er al mee bezig te zijn, de ander heeft meer gelet op de km ers en weet wanneer het echt gaat komen. Ik zou zeggen kijk op je garmin en als die aangeeft 11% dan weet je genoeg. Van anderen heb ik vernomen dat uiteindelijk 9% aanvoelt als valsplat omhoog. Dus dat zegt genoeg over hoe het aanvoelt. De vroege starters worden langzaam opgeslokt en het ritme/cadans zit er lekker in. Snelheid blijft gelijk, zo rond de 8km/uur. Je merkt dat de week een aanslag is op de benen. Toch komen we boven op de Manghenpas en worden onthaald door de betere. Eerst lekker koffie en dan bepalen wat te doen. Gaan we naar beneden aan de andere kant of gaan we terug. Ben benieuwd wie wat besluit van de 23 fietsers.


Uiteindelijk gaan er 9 over de berg heen. Robert en co-pilot Dico gaan mee met die groep. Hans C gaat met de mannen mee die terug gaan.

Afdaling naar Borgo is super vet gaaf. Mooie brede weg waar je af en toe behoorlijk kan doorhalen. Michel weet als geen ander hoe je dat doet. Het is 23km dalen eer we op de kruising zijn en besluiten meteen om te draaien voor de klim. Want 3 km op de klim zit een restaurant waar we eventueel zouden kunnen eten. Dan hebben we dat ook maar gehad. Het eten is super, lekkere kip en een zeer grote pan met pasta voor de meesten van ons. Vol geladen met pasta hervatten we de klim naar de top. Kan moeilijk in ritme komen en heb ook het idee dat het lichaam leeg is. Er worden geen groepjes meer gevormd en ieder rijdt voor zich. Afstand onderling gaat nergens over maar toch kan je niet mee met degene die voor je rijdt. Zelfs een halve km snelheid bv 8 of 8,5 is voor de een te langzaam en de ander veel te hard. We rijden het laatste gedeelte in de mist. Je ziet dus wel genoeg om je heen maar kan de top niet zien. Je denkt er al een paar keer te zijn geweest maar elke keer komt er weer een bocht die de plannen in het roet gooit. Uiteindelijk komt natuurlijk iedereen weer voldaan boven. De laatste kilometers waren een hel, 7km gemiddeld weer rond de 10% is nu niet meer leuk. Blij dat we dus boven zijn en rustig kunnen afdalen na de koffie.

Afdaling was zoals gezegd oppassen. Meester daler Theo kwam daar achter door in een korte bocht uit te glijden met de fiets. Snelheid was gelukkig zeer laag, maar impact groot. Theo kon niet verder en ging de bus in. Wij verder en daalden rustig achter Wim aan. Eindelijk beneden konden we onze kleding iets aanpassen en gingen we via het fietspad weer terug. Hele 16km nu met 2% stijging. Op zich ging het wel maar de korte extra klimmen waren niet meer leuk. Het was gedaan, we waren klaar. We willen nu in het hotel zijn en niet meer op de fiets. Na 15 km rijden we rustig Predazzo in en geven elkaar de hand. Mooi geflikt.

Dat wij bij het hotel aankwamen hadden de mannen de aanhanger al helemaal gevuld. Die stond al gereed om de volgende morgen te vertrekken. Super gedaan. Nu alleen de andere fietsen nog in de bus.