De groep rijdt volgens Hans C een rustig tempo richting Moena, daar begint de eerste klim naar de Pellegrino. Deze berg gaat naar 1914mtr en heeft in het midden het zwaarste gedeelte. Iedereen rijdt weer zijn eigen tempo en ook nu worden er weer groepjes gevormd, Het midden was inderdaad zwaar, tussen de bochten in was het toch iedere keer dik 10%. Toch liep de klim hier prima. Mooie brede weg met prachtige vergezichten naar massieve toppen. Ook het weer was weer prima dus alles voor een mooie rit was aanwezig. Eenmaal iedereen boven konden we even lekker zitten aan tafels om wat te nuttigen. Robert had weer van alles geregeld.De afdaling hierna was flink steil, stukken van 11% zaten er tussen en naar de voet van de Valles was het ongeveer 7km. Afdaling was prachtig met mooie bochten en een lekker lang recht stuk. Hier kon de snelheid wat worden opgevoerd en kon je zien dat het afdalen al weer een stuk beter ging dan gisteren. Afdalen moet je leren en hoe verder in de week hoe makkelijker.
Aan de voet van de Valles worden weer de knie en armstukken uitgedaan, een reepje of gelletje genuttigd en bereid een ieder zich voor op de 8 zware km'ers. Vanaf de start is het 10% en daar komt hij bijna niet meer onder. Bij de start heeft Marco nog het hoogste woord, hij zingt lacht en brult. Gelukkig is dat snel over. Ha Ha. Iedereen trekt zijn eigen strijdplan weer en bedenkt hoe hij deze berg zou kunnen verslaan. Langzaam halen we de snelle starters in en Marcel D heeft net als ieder jaar weer het probleem dat hij met die 25 achter toch echt veel te zwaar rijdt. Ha Ha. Weer een voorbij. Tjerk trekt zijn fiets bijna in 2 om voor te blijven, uiteindelijk komen we hem ook voorbij en is de strijd gebroken. Tjerk valt terug in rangorde. Ha Ha. Frankie die al de hele week pijn in zijn nek heeft van het omkijken hoeft dat niet meer te doen. Ook hem rijden we voorbij. Ha Ha. Theo dacht op dat moment alleen te rijden, 2km achter elkaar rijdt hij gestaagd door en ziet Ron en Hans vG. Dan draait hij zijn hooft om en schrikt, Marcel G zit hem op de hielen. We proberen Ron natuurlijk in te halen alleen gaf hij later al aan dat het natuurlijk nooit zou gebeuren. De top is bereikt. Er wordt een foto gemaakt, super gevoel. Daarna druppelt een voor een boven. De mannen hebben het zwaar, leveren een top prestatie. Vooral de mannen die voor het eerst me gaan, zij weten niet wat hun te wachten staat en moeten deze berg dan ook nemen. Edwin Marcel L en Marco, de nieuwkomers doen het super. Maar ook voor Rob moet deze berg een hel zijn geweest. Dico heet de hele Pellegrino over na gedacht of hij de Valles ging fietsen of niet, kwam ook voldaan boven. Toppie. Simon mag natuurlijk maar tot 1500mtr, maar doet dit iedere keer met verve. Hij rijdt voorin mee, wie had dat gedacht.
Boven had Robert een pasta geregeld en die werd door bijna iedereen lekker genuttigd. Daarna even een salsa, foto moment en weer afdalen naar de voet van de Rolle, de laatste klim. Afdaling was weer 8 km waarna we meteen weer gaan klimmen. Een aantal nemen deze aftakking niet en rijden meteen door naar Predazzo, wie dat zijn komt natuurlijk wel in het verslag maar ik weet het nu even niet.
De klim van de Rolle is een mooie door bos lopende klim van met een mooi percentage van 6%. Hij is lekker en Hans C kruipt langzaam van achter naar voren. Samen met Theo volbrengt hij deze mooie berg. Heel kort bij elkaar zitten kleine groepjes. De klim is lekker kort dus boven hoeft niet lang worden gewacht voor het foto moment. De afdaling is prachtig, natuurlijk eerst van de Rollo zelf maar daarna door naar Predazzo. Hij loopt door het bos en komen we langzaam uit langs stuwmeer bergwanden en andere mooie verzichten. Hier wordt natuurlijk niet meer geremd. Volgens Knup is in Predazzo remmen vroeg genoeg.
Niet veel later komt iedereen in Predazzo aan en hebben we weer een top dag beleeft. Iedereen super gedaan en zijn grenzen verlegd. Op naar de top dag van morgen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten